6.5.7 Conclusie Midland Bank-principe

Toepassing van het Midland Bank-principe geeft eerst en vooral uiting aan het uitgangspunt dat de belastingplichtige zoveel mogelijk dient te worden ontlast van de aan hem in rekening gebrachte btw. In dit verband is van belang dat kosten worden gemaakt door een als zodanig handelende belastingplichtige. Vervolgens wordt onderzocht of sprake is van directe kosten. Dit is het geval indien kosten moeten worden voorondersteld deel uit te maken van de kostprijs van een specifieke belastbare handeling door de belastingplichtige in een later stadium. Is sprake van directe kosten dan heeft de belastingplichtige ofwel volledig aftrek van de btw die drukt op de gemaakte kosten of in het geheel geen aftrek. Indien geen sprake is van directe kosten dan neemt het Hof van Justitie aan dat sprake is van algemene kosten. De btw is dan aftrekbaar voor zover de kosten moeten worden geacht onderdeel uit te maken van alle prijzen van de producten van de onderneming. Dit is het geval indien de kosten hun uitsluitende oorzaak vinden in de algehele economische activiteit. Van belang is dat de twee stappen van de Midland Bank-toets niet moeten worden geacht te dwingen tot algebraïsche exercities om in voorkomend geval het recht op aftrek te bepalen. De vraag welke kosten worden gemaakt in het kader van de bedrijfsactiviteit vraagt uiteindelijk een afweging waarbij een feitelijke inschatting van het gebruik van goederen en diensten (in de context van de gehele bedrijfsactiviteit, of niet) de doorslag geeft. Naar mijn mening sluit de Midland Bank-toets, op deze wijze begrepen, aan bij de wezenlijke kenmerken van de btw en leidt deze bovendien tot kenbaarheid en voorspelbaarheid van het recht voor justitiabelen.