1.3 Uitwerking hoofdvraag en plan van behandeling

Omdat (neuro)geheugendetectie het object van onderzoek is, wordt in het eerste deel de relevante neurologische en neuropsychologische literatuur behandeld. Een uitgebreide uiteenzetting over de werking van hersenen en de toepassing van (neuro)geheugendetectiemethoden maken het mogelijk de GKT later te beoordelen in het licht van de bijdrage aan de waarheidsvinding en de inbreuk op grondrechten. Om de GKT hieraan te kunnen toetsen, moeten vervolgens de waarheidsvinding en de door mij geselecteerde grondrechten – id est de menselijke waardigheid, privacy, het nemo-teneturbeginsel en het zwijgrecht – worden geoperationaliseerd. Deze (en andere) begrippen zijn te onduidelijk om direct als concrete toetspunten in te zetten. Wanneer draagt een nieuwe opsporingsmethode (in voldoende mate bij, in verhouding met andere methoden) aan de waarheidsvinding? Wat betekenen ‘waardigheid’ en ‘privacy’? Waartegen beschermen het nemo-teneturbeginsel en het zwijgrecht precies? In het tweede deel operationaliseer ik het begrip ‘waarheidsvinding’, in die zin dat specifiek voor de keuze om een opsporingsmethode in een wettelijke regeling op te nemen en voor de toepassing van een opsporingsmethode instrumentele criteria worden opgesteld. In het derde deel wordt dezelfde strategie toegepast op de rechtsbeschermende begrippen. Ten slotte vindt de beoordeling van de GKT aan de hand van de in het tweede en derde opgestelde kader in het vierde deel plaats. Hieronder werk ik de vier onderdelen concreter uit.