3.6.12 Gevolgen voor de organisatie-inrichting

De prudent person-regel richt zich op de kwaliteit van het vermogensbeheer of, zoals Davis het formuleert “internal controls and governance structures in which the authorities may have confidence”.1 Omdat de prudent person-regel een open norm is, stelt dit hoge eisen aan de organisatie-inrichting en, in het bijzonder, aan de deskundigheid van het bestuur.2 Men mag volgens Davis een volledige en duidelijke verklaring inzake de beleggingsbeginselen3 verwachten. Ook vereist de prudent person-regel dat er binnen de organisatie duidelijke beslisbevoegdheden zijn bepaald en gedetailleerde interne richtlijnen voor het vermogensbeheer.4

Het fondsbestuur moet controleren of zijn beleggingsbesluiten correct worden uitgevoerd. Het moet zich daarom laten rapporteren over de actuele samenstelling en het actuele risico-niveau van de portefeuille.5 Zekerheid omtrent de juistheid van de waardering van de individuele beleggingen is daarbij van groot belang.6

Een treffend voorbeeld van de noodzaak om de vinger aan de pols te houden, vormt de PME-casus. PME had een groot aantal complexe en niet-liquide beleggingen met hoge risicoblootstelling op de balans staan. De rechtbank oordeelde dat het fonds diverse prudentiële restricties had overschreden.7 Hij oordeelde verder dat het fonds noch zijn vermogensbeheerder over een betrouwbaar waarderingsmodel voor de complexe beleggingen beschikte. Daardoor was het fonds ook niet in staat om tussentijdse risico-inschattingen te maken.8 Tot slot constateerde de rechtbank dat het fonds geen enkele grip op de kosten van het vermogensbeheer had.9