V.21.2.1.4 Kwalificatie van het intrekkingsbesluit (nrs. 6 en 7)

Een belangrijke vraag is de wijze waarop de beslissing tot intrekking van een bepaalde beschikking moet worden gekwalificeerd. Een en ander is van belang voor de van toepassing zijnde normering. Onder meer vanuit het EVRM en het Handvest vloeien in bepaalde gevallen specifieke eisen voort welke in acht moeten worden genomen alvorens een beschikking mag worden ingetrokken.

In de eerste plaats is onderscheid gemaakt tussen de beleidsmatige intrekking en de intrekking bij wijze van sanctie. Een intrekkingsbeslissing wordt als sanctie gekwalificeerd, wanneer deze een reactie vormt op een door de geadresseerde begane overtreding. Is dat niet het geval, dan wordt wel gesproken over een beleidsmatige intrekking, of intrekking anders dan bij wijze van sanctie. Onder meer wanneer intrekking geschiedt ter bescherming van de openbare orde, bijvoorbeeld de intrekking van een exploitatievergunning, bestaat discussie over de wijze waarop deze intrekkingsbeslissing moet worden gekwalificeerd. In dergelijke gevallen moet steeds worden bezien of een concrete overtreding kan worden aangewezen waarop de intrekking een directe reactie vormt. Leidt een overtreding tot een oordeel over bijvoorbeeld geschiktheid van de geadresseerde, dan is geen sprake van een intrekking bij wijze van sanctie.

De intrekking bij wijze van sanctie kan nader worden gespecificeerd in de intrekking bij wijze van herstelsanctie en de intrekking bij wijze van bestraffende sanctie. Met een herstelsanctie wordt beoogd de rechtmatige situatie te herstellen. Met een bestraffende sanctie wordt beoogd de overtreder leed toe te voegen. Naast de kwalificatie als bestraffende sanctie naar nationaal recht, is in het kader van de intrekking eveneens het begrip criminal charge als bedoeld in art. 6 EVRM van belang. Een intrekkingsbeslissing kan namelijk als criminal charge worden aangemerkt wanneer aan een drietal eisen is voldaan. Van belang zijn de classificatie naar nationaal recht, de aard van de overtreding en de aard en zwaarte van de sanctie. Hoewel deze criteria zijn ontwikkeld in de jurisprudentie van het EHRM, past ook het HvJ EU deze criteria toe.

Een intrekking kan onder omstandigheden voorts worden gekwalificeerd als een inbreuk op het recht op eigendom in de zin van art. 1 EP en art. 17 Handvest. Dit begrip wordt door het EHRM ruim uitgelegd. Onder meer (de economische belangen die samenhangen met) een bepaalde vergunning, een subsidiebeschikking en een uitkering vallen onder de reikwijdte van dit begrip. De kwalificatie als eigendom activeert de in art. 1 EP en art. 17 Handvest neergelegde waarborgen.