4.6 Conclusie

Aandeelhouders nemen een prominente rol in binnen een Engelse vennootschap. Zij mogen hun eigen belangen nastreven en het bestuur dient primair hun belangen. Slechts één zaak is bekend waarin de rechter, buiten een preventieve herstructureringsprocedure om, ingreep in de rechten van aandeelhouders vanwege een dreigende liquidatie van de vennootschap. Een gedwongen wijziging van aandeelhoudersrechten is wel (eerder) mogelijk bij een scheme of arrangement. Een scheme vereist de toestemming van de klasse(n) van aandeelhouders en schuldeisers die door het akkoord worden geraakt. Een cross class cramdown van een klasse van out of the money aandeelhouders is onder de huidige wetgeving niet mogelijk. De Engelse regering heeft in het kader van de hervormingen van het insolventierecht een, niet gedetailleerd, voorstel voor een nieuwe akkoordprocedure gepresenteerd. De voorgestelde procedure lijkt sterk op de scheme, mét de mogelijkheid van een cross class cramdown.

Enigszins anders dan de scheme werkt de company voluntary arrangement. Aandeelhouders stemmen altijd – ongeacht of het akkoord hun rechten wijzigt – over het akkoord, maar aan hun tegenstem kan voorbij worden gegaan. Voor beide procedures geldt dat een zekere vorm van ‘give and take’ is vereist. Het ontnemen van het aandelenbelang zonder een tegenprestatie is, in tegenstelling tot de WHOA, niet mogelijk. Voorts blijft bij de procedures de vennootschapsrechtelijke besluitvorming van toepassing. Aandeelhouders moeten in de algemene vergadering stemmen over besluiten die nodig zijn voor de totstandkoming van een akkoord, bijvoorbeeld besluiten die nodig zijn voor een debt for equity swap.

In de literatuur wordt weinig tot geen aandacht besteed aan de positie van aandeelhouders en hun rechten onder de scheme en de cva. Tevens bestaat weinig jurisprudentie over het ingrijpen in aandeelhoudersrechten. Dit heeft te maken met het feit dat het wijzigen van aandeelhoudersrechten bij een cva niet gebruikelijk is in de praktijk en out of the money aandeelhouders doorgaans onder ‘dreiging’ van een transfer scheme instemmen met een scheme én met de eventueel benodigde besluiten van de algemene vergadering. In Nederland ontbreekt een met de scheme vergelijkbare jarenlange ervaring met onderhandelingen ‘in the shadow of the law’. Het is mijns inziens juist dat onder de WHOA bepaalde besluitvorming door de algemene vergadering niet is vereist.1 Aandeelhouders kunnen anders, hoewel een cross class cramdown van een aandeelhoudersklasse wel mogelijk is onder de WHOA, de totstandkoming van een akkoord alsnog frustreren.