4.1 Inleiding

Engeland kent twee procedures waarbinnen een preventieve herstructurering mogelijk is: de scheme of arrangement (scheme) en de company voluntary arrangement (cva). In dit hoofdstuk worden beide procedures onderzocht. De focus ligt daarbij op de positie van aandeelhouders binnen deze procedures en de mogelijke wijziging van hun aandeelhoudersrechten. Het is nadrukkelijk niet de bedoeling de scheme en de cva uitvoerig en volledig te beschrijven. Het onderzoek richt zich op die aspecten die noodzakelijk zijn om de positie van aandeelhouders te kunnen duiden. Waar relevant voor de positie van aandeelhouders, betoog ik welke onderdelen uit de Engelse procedures inspiratie bieden voor het Nederlandse recht.

Vanwege de Brexit bestaat geen verplichting voor Engeland de Richtlijn te implementeren. Engeland is na de Brexit immers geen lidstaat van de Europese Unie meer. Ik ga in dit hoofdstuk dan ook niet in op de vraag of de huidige Engelse procedures voldoen aan de minimumvereisten uit de Richtlijn. Het grootste verschil met de Richtlijn is het ontbreken van een cross class cramdown en een moratorium. Op veel andere punten heeft de scheme als inspiratiebron voor de Richtlijn gediend.1 De decennia oude procedure is om die reden ook interessant voor het Nederlandse recht. Overigens heeft de Engelse regering nieuwe regelgeving over preventieve herstructureringen aangekondigd.2 De voor dit onderzoek relevante hervormingen bespreek ik in paragraaf 4.4.

In uitzonderlijke situaties mogen rechters ook buiten beide preventieve herstructureringsprocedures om ingrijpen in de rechten van aandeelhouders. Deze mogelijkheid komt als eerste aan bod in paragraaf 4.2.