4.4.7 Besteding van de veilingopbrengsten

Artikel 10 lid 3 Richtlijn 2003/87/EG bepaalt dat lidstaten 50% van hun veilingopbrengsten, voor zover het betreft de veiling van algemene (niet luchtvaart) emissierechten, of het financieel waarde-equivalent ervan, zouden moeten besteden aan een van de categorieën die in dat lid worden genoemd. Deze categorieën hebben met name betrekking op maatregelen die (in)direct van invloed zijn op de uitstoot van broeikasgassen.1 Uit rapporten van de Commissie volgt dat Nederland momenteel aan deze 50%-eis voldoet.2 Overigens kan worden betwist of artikel 10 lid 3 een verplichting tot de uitgave aldaar genoemd bevat.3 De Nederlandse regering, met een verwijzing naar een politiek standpunt van de Raad van Ministers, lijkt hier in ieder geval niet vanuit te gaan.4 Het Gerecht van de EU daarentegen heeft in Romonta overwogen dat het om een verplichte besteding van 50% van de veilingopbrengsten gaat.5 Het Hof van Justitie heeft zich over deze 50%-eis tot op heden nog niet uitgelaten. Wel bestaat in ieder geval de verplichting voor Nederland om aan de Commissie te communiceren welke uitgaven het heeft gedaan voor de realisering van de doelstellingen van artikel 10 lid 3 Richtlijn ETS.6 De besteding van de veilingopbrengsten vindt in Nederland plaats via de algemene middelen van het Rijk.7

Wat betreft de opbrengst van de veiling van luchtvaartemissierechten, bepaalt artikel 3 quinquies lid 4 dat de lidstaten zelf bepalen hoe veilingopbrengsten moeten worden besteed, maar dat deze opbrengsten zouden moeten worden gebruikt voor de categorieën genoemd in dat lid. Ook voor dit onderdeel geldt dat onzeker is of de term ‘zouden moeten’ tot een verplichting voor Nederland leidt. Taalkundig lijkt dit in ieder geval niet zo te zijn. Ook hier geldt dat Nederland de Commissie op de hoogte moet houden van de acties die overeenkomstig dat lid worden genomen. Nederland voldoet momenteel overigens wel aan de bestedingsnorm.8