VII.6.2 Jaarlijkse decharge

Boek 2 BW kent de term ‘decharge’ niet. De wettelijke term voor decharge is ‘kwijting’. Deze term komt onder meer voor in art. 2:101/210 lid 3 BW en art. 2:210 lid 5 BW. Laatstgenoemde bepalingen zien op de jaarlijkse decharge. Deze vorm van decharge keert standaard terug op de jaarlijkse algemene vergadering. De algemene vergadering baseert zich bij het verlenen van de jaarlijkse decharge allereerst op de informatie die aan haar als orgaan is verstrekt. De gedachte is dat zij de informatie daarnaast uit de jaarrekening kan halen.1

Een besluit waarbij het gehele bestuur wordt gedechargeerd, is denkbaar maar zeldzaam. Bij Fortis bijvoorbeeld, werd steeds decharge verleend aan ‘het bestuur’ als zodanig.2 Het ligt mijns inziens meer voor de hand decharge te verlenen aan de individuele leden van het bestuur. Het dechargebesluit ziet immers op de eventuele interne aansprakelijkheid van de afzonderlijke leden van het bestuursorgaan.3

Het vaststellen van de jaarrekening en het verlenen van decharge moeten tegenwoordig apart geagendeerd worden.4 Art. 2:101/210 lid 3 BW bepaalt sinds 1 december 2001 expliciet dat de vaststelling van de jaarrekening niet strekt tot decharge van een bestuurder.5 Omdat de decharge mede gebaseerd is op de jaarrekening, staat dit agendapunt doorgaans direct na de vaststelling van de jaarrekening op de agenda.6

Voor BV’s waarvan alle aandeelhouders tevens bestuurder zijn, maakt Boek 2 BW sinds 1 oktober 2012 een uitzondering.7 Decharge hoeft daar niet afzonderlijk geagendeerd te worden. Met de ondertekening (en dus de vaststelling) van de jaarrekening zijn de bestuurders op grond van art. 2:210 lid 5 BW per direct gedechargeerd.8

Uit het voorgaande volgt dat de algemene vergadering bevoegd is de bestuurders jaarlijks te dechargeren.9 Dit geldt eveneens voor een NV of BV met een one tier board.10 De bevoegdheid van de algemene vergadering vloeit voort uit de rechtspraak van de Hoge Raad.11 Ook de Code gaat hiervan uit.12 Dat de algemene vergadering bevoegd is decharge te verlenen, staat echter niet met zoveel woorden in de wet. Is daarom niet (ook) een ander orgaan bevoegd?

Huizink meent van wel. Volgens hem is het orgaan dat bevoegd is tot benoeming en ontslag van bestuurders bevoegd de bestuurders decharge te verlenen.13 In de regel is dat de algemene vergadering, maar dat is niet altijd het geval. Neem bijvoorbeeld art. 2:244 lid 1 BW. Op grond van deze bepaling kunnen de statuten de bevoegdheid tot benoeming toebedelen aan een vergadering van houders van aandelen van een bepaalde soort of aanduiding.14 Ik kan mij niet in de opvatting van Huizink vinden. Met decharge doet de vennootschap afstand van recht; zij kan zich niet langer op de bestuurder verhalen in verband met het door laatstgenoemde gevoerde (onjuiste) beleid en gehouden toezicht. Beckman wijst er terecht op dat het verlenen van decharge neerkomt op het beschikken over een vermogensrecht van de vennootschap. Het vermogen van de vennootschap komt uiteindelijk toe aan de aandeelhouders.15 Dit pleit ervoor dat de algemene vergadering steeds bevoegd is decharge te verlenen. Daarnaast knoopt de wet in art. 2:101/210 lid 3 BW en art. 2:210 lid 5 BW aan bij de vaststelling van de jaarrekening. Daartoe is de algemene vergadering bevoegd. Het ligt dan voor de hand dat zij tevens bevoegd is decharge te verlenen.16 Tot slot wijs ik op art. 2:107/217 lid 1 BW. Zoals ik in § IV.2.1.4 al schreef, komen op grond van deze bepaling alle bevoegdheden die niet aan het bestuur of anderen zijn toegekend, toe aan algemene vergadering.17