3.10.4.1 Europees economisch samenwerkingsverband (EESV)

Niet alleen een natuurlijk persoon, maar ook een rechtspersoon kan bestuurder zijn van een Europees economisch samenwerkingsverband (“EESV”) (zie art. 4 Uitvoeringswet EESV1). Art. 2:11 BW heeft echter geen betrekking op het EESV. Art. 3 lid 2 van de Uitvoeringswet EESV bepaalt namelijk dat Titel 1 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek op het EESV met zetel in Nederland van toepassing is, met uitzondering evenwel van onder meer art. 2:11 BW.

Art. 4 Uitvoeringswet EESV bepaalt niet alleen dat een rechtspersoon bestuurder kan zijn van een EESV, maar ook dat deze rechtspersoon een of meer vertegenwoordigers aanwijst (in de zin van art. 19 lid 2 van de EESV-Verordening). Deze vertegenwoordigers zijn aansprakelijk als waren zij zelf bestuurders van het EESV.2 Laatstgemeld artikel bepaalt dat deze vertegenwoordigers natuurlijke personen dienen te zijn.

De regeling getroffen in art. 4 Uitvoeringswet EESV wijkt aanzienlijk af van art. 2:11 BW. Volgens Asser-Van der Grinten is de voorziening die in art. 2:11 BW wordt getroffen eenvoudiger en beter.3 Verderop in dit onderzoek besteed ik in het kader van de behandeling van de “vaste vertegenwoordiger” nog kort aandacht aan het EESV.4