12.4.1.2 Stelplicht en bewijslast: ‘begin van bewijs’ is niet voldoende

Degene op wie de primaire bewijslast rust, kan niet volstaan met het innemen van een blote stelling. Steeds zal hij een begin van bewijs moeten aanleveren. Door dat begin van bewijs krijgt hij als het ware het voordeel van de twijfel. Vervolgens is het aan de wederpartij om dat voordeel door een gemotiveerde betwisting te pareren.1 In de boetesfeer kan deze gang van zaken naar mijn mening geen stand houden. In verband met de onschuldpresumptie behoort immers niet de inspecteur, maar juist de boeteling het voordeel van de twijfel te krijgen.2 Om die reden kan de inspecteur niet volstaan met het leveren van slechts een begin van bewijs van de centrale stellingen.3 Daar komt nog bij dat een zwaardere gradatie van bewijs geldt: de inspecteur moet de centrale stellingen niet ‘slechts’ aannemelijk maken, maar ‘beyond reasonable doubt’ bewijzen.4 Dat betekent dat de inspecteur niet alleen met meer bewijs, maar ook met meer overtuigend bewijs zal moeten komen dan in de sfeer van de heffing bij positieve heffingscomponenten het geval is.