5.4.2.2 Graduele vaagheid

Graduele vaagheid is wellicht zelfs nog meer dan criteriale vaagheid inherent aan het gebruik van taal. Een bepaalde mate van graduele vaagheid zal daarom tot op zekere hoogte als onvermijdelijk moeten worden gezien. Bovendien kleven er, zoals hiervoor al kort werd aangestipt, belangrijke praktische voordelen aan een zekere mate aan graduele vaagheid. Zo meent Mulder dat de strafbaarstelling van het veroorzaken van gevaar voor het wegverkeer niet in strijd met het lex certa-beginsel komt, omdat het voor de wetgever ondoenlijk zou zijn om alle vormen van gevaar concreet op te sommen.1 Het gebruik van een gradueel vaag begrip als ‘gevaar’ levert in de praktijk ook geen onoverkomelijke problemen op, nu de rechtspraktijk al decennia overweg kan met de vele bepalingen in het Wetboek van Strafrecht waarin een variant van het woord ‘gevaar’ als bestanddeel voorkomt. Na een aantal jaren is in de rechtspraktijk doorgaans ook wel uitgekristalliseerd waar de grens van een gradueel begrip ongeveer moet worden getrokken, zodat de meeste problemen zich bovendien vanzelf oplossen. Bovendien zijn gradueel vage begrippen doorgaans toekomstbestendiger, waardoor wetgeving minder vaak hoeft te veranderen, wat ook een vorm van duidelijkheid (en rust) met zich kan brengen. Er is vanuit dat oogpunt dan ook weinig aanleiding om gradueel vage begrippen al te proactief te bestrijden.