6.3 De positie van de platformwerker

In dit deel staat de uitwerking van het beschermingsniveau van de platformwerker centraal. Zoals toegelicht in paragraaf 6.1, gaan we er daarbij (hypothetisch) van uit dat de relatie tussen de platformwerker en het platform niet als arbeidsovereenkomst in de zin van art. 7:610 BW kwalificeert. Hebben dergelijke zelfstandige platformwerkers, zoals vaak wordt aangenomen, echt aanzienlijk minder rechten dan werknemers? Het is interessant om deze vraag aan de hand van enkele praktijkvoorbeelden te analyseren. Daarbij wordt een vergelijking gemaakt tussen de platformwerkers op diverse typen platforms:

Van ieder type hebben we een voorbeeld gezocht en zoveel mogelijk de daarop betrekking hebbende contracten verzameld en geanalyseerd.2 Hieronder volgt per platformvoorbeeld een korte typering en vervolgens een analyse van de contractuele infrastructuur en de mate van bescherming van de platformwerker aan de hand van de kernthema’s: einde van de overeenkomst, loon en aansprakelijkheid. De rechtvaardiging hiervoor is dat dit thema’s betreft die een relatief grote impact kunnen hebben op het welzijn van de platformwerker. Deze zijn dan ook niet voor niets in het arbeidsrecht uitgebreid geregeld (zie vooral afd. 7.10.2, 7.10.6, 7.10.9 BW). De vraag is in hoeverre het algemeen vermogensrecht bij deze kernthema’s de platformwerker ook enige bescherming geeft ten opzichte van het platform.

Tevens wordt, waar aan de orde, bezien in hoeverre de Wet minimumloon, de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs, de Arbeidsomstandighedenwet en de Arbeidstijdenwet van toepassing zijn en wat die voor bescherming bieden. Deze wetten hebben namelijk een breder bereik dan de werknemer ex art. 7:610 BW en kunnen dus ook aan de orde zijn indien de kwalificatiediscussie in het kader van genoemde bepaling terzijde wordt gelaten.3