6.5.17 Conclusie gewenst aansprakelijkheidsregime voor het MKB en de vrije beroepsbeoefenaren

Personenvennootschappen bieden niet de gewenste aansprakelijkheidsbescherming voor de vennoten. In het Wetsvoorstel Titel 7.13 wordt de aansprakelijkheidsregeling voor vennoten1 in een samenwerkingsverband van beroepsbeoefenaren voor verbintenissen uit overeenkomst anders dan opdracht en voor verbintenissen uit onrechtmatige daad, zelfs verruimd. Inplaats van aansprakelijkheid voor gelijke delen geldt onder de nieuwe titel een hoofdelijke aansprakelijkheid. De disculpatiemogelijkheid van artikel 7:813 lid 2 Wetsvoorstel Titel 7.13 zal niet voldoende bescherming geven, aangezien een schuldeiser bij een (beroeps)fout vaak ook zijn vordering op onrechtmatige daad kan baseren. Daarnaast zal, ondanks de disculpatiegrond bij een overeenkomst van opdracht, een (beroeps)fout vaak in het maatschappelijk verkeer aan de vennootschap worden toegerekend. Hierdoor zal dan uiteindelijk weer hoofdelijke aansprakelijkheid op grond van artikel 7:813 lid 1 Wetsvoorstel Titel 7.13 ontstaan. Ook kan de aangesproken vennoot uit hoofde van artikel 7:816 lid 2 Wetsvoorstel Titel 7.13 een regresrecht hebben, waardoor een vennoot die zich kan disculperen op grond van artikel 7:813 lid 2 Wetsvoorstel Titel 7.13 nog steeds door zijn medevennoten kan worden aangesproken voor het bedrag van zijn draagplicht in het tekort. Het risicobeperkend effect van de disculpatiemogelijkheid bij een overeenkomst van opdracht wordt dan via de verliesdeling doorbroken. Voor de gevolgen van buitencontractuele `megaclaims' biedt het bepaalde in artikel 7:813 lid 2 Wetsvoorstel Titel 7.13 niet voldoende bescherming.2 Vennoten kunnen het risico van de persoonlijke aansprakelijkheid afwentelen door een aansprakelijkheidsverzekering af te sluiten. Geen enkele aansprakelijkheidsverzekering geeft echter voor een in beginsel ongelimiteerd aansprakelijkheidsrisico, ook een ongelimiteerde verzekeringsdekking. Ook wanneer contractueel wordt afgesproken de aansprakelijkheid te beperken, is er een risico dat de rechter de exoneratieclausules opzij zet. Daarnaast zijn derden niet gebonden aan de overeenkomst waarin de exoneratieclausule is opgenomen. Verder kunnen dwingendrechtelijke bepalingen ervoor zorgen dat de aansprakelijkheid niet kan worden beperkt.3