2.3.5. Het beginsel van terugkoppeling

Privacy heeft vanuit het psychologisch1 perspectief gezien betrekking op enerzijds het niet binnendringen in iemands levenssfeer (iemand met rust laten en als individu gevrijwaard zijn van een niet door hem toegestane inmenging in zijn persoonlijke leven) en anderzijds betrekking op het zichzelf buitensluiten (alleen willen zijn) en het hebben van de keuze vrijheid een eigen leven te (kunnen) leiden. Belotti & Sellen stellen dat individuen controle en terugkoppeling over persoonsgegevens dienen te hebben. Informatiesystemen dienen zo ingericht te zijn dat ze "empowering people to stipulate what information they project and who can get hold of it".2

Deze beginselen leiden tot een geheel van gedragsregels geldend tussen het individu en de omgeving rondom het individu wat betreft de manier waarop met zijn persoonlijke informatie wordt omgegaan. Het probleem waar het individu voortdurend tegen aanloopt betreft de verificatiemogelijkheid van het individu met betrekking tot de verspreiding en het gebruik van zijn persoonlijke informatie. De behoefte aan controle en verificatie van het individu is direct gerelateerd aan zijn gevoel van het vertrouwen in de ander. Overkleeft wijst erop dat zelfs al is de gegevensverwerking observeerbaar, dit nog niet inhoudt dat de controle op de verwerkingsprocessen geen moeilijkheden met zich meebrengt. Met name twee eigenschappen van informatie veroorzaken nog al wat moeilijkheden indien men wil bewijzen dat er onrechtmatige informatie overdracht heeft plaatsgevonden. Overkleeft schrijft: "Deze eigenschappen zijn:

In paragraaf 4.5 komt het terugkoppelingsbeginsel als een van de mogelijkheden van beveiliging van persoonsgegevens aan de orde. In paragraaf 5.11.2 is dit beginsel vertaald in kleefbeleid (`sticky policies') dat in gegevensbeheersystemen ervoor kan zorgen dat conform de privacyvoorkeur van het individu de persoonsgegevens worden verwerkt.