2.3.0 Introductie

In het kader van het PISA-project1 en door de Information and Privacy Commissioner of Ontario (IPC) (Canada)2 is onderzocht welke internationale afspraken er over de toepassing van privacybeginselen bestaan. Zowel de PISAonderzoekers als de IPC concluderen dat de Westerse wereld vier fundamentele privacybeginselen onderschrijft. "These principles are called 'globe to indicate their general acceptance by at least the democratic countries, although such countries are not necessary actively pursuing a full national deployment of the principles".3

Deze universeel geaccepteerde privacybeginselen zijn technologie- en situatie-onafhankelijk en vormen het fundament voor de regelgeving die persoonsgegevens beschermen. Het gevolg van deze algemeen aanvaarde beginselen is dat het de ontwikkeling en toepassing van privacybeschermende technologieën wereldwijd mogelijk maakt. Technologen kunnen bij de ontwikkeling van privacyveilige informatiesystemen4 uitgaan van deze universele waarden en zijn daardoor niet genoodzaakt om per land een aangepast informatiesysteem te bouwen. De beginselen geven de internationale consensus op het gebied van de bescherming van persoonlijke informatie weer en zullen in dit boek worden gebruikt voor een methodologische benadering van het probleem van het geautomatiseerd beschermen van persoonsgegevens. Vanuit het individu bezien kunnen wat betreft het recht op informationele privacy vijf universele beginselen onderscheiden worden.