2.4.2 Afwijzingsgronden

Het beginsel van toewijzing is niet onaantastbaar. Uit de bewoordingen van art. 3:296 BW volgt dat de rechter het verbod in uitzonderlijke gevallen kan afwijzen.1 Voor dit onderzoek zijn vooral de uitzonderingen van belang die zijn gegrond op de redelijkheid en billijkheid (art. 3:13 en 6:2 lid 2 BW) en de aanwezigheid van zwaarwegende maatschappelijke belangen (art. 6:168 BW).2 Daarnaast is duidelijk dat bepalingen van Unierecht een grondslag kunnen bieden voor een gehele of gedeeltelijke afwijzing van een verbod. In dat verband kan men denken aan regels van primair Unierecht, zoals het verbod op misbruik van machtspositie (art. 102 VWEU) en de grondrechten uit het Handvest en het EVRM.3 Daarnaast bevat art. 3 Handhavingsrichtlijn verschillende vereisten die nationale autoriteiten en rechters in acht moeten nemen bij de uitleg van ‘maatregelen, procedures en rechtsmiddelen’ die betrekking hebben op de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten.4 Bij de uitleg van deze bepaling spelen ook de grondrechten uit het Handvest een belangrijke rol.5 De inhoud van dit samenstel van normen en beginselen en de invloed die zij uitoefenen op ons nationale recht komen in het vervolg van dit onderzoek uitgebreid aan bod.