2.2.0

Begripsafbakening voorkomt discours. Re-integratie is een begrip dat in meerdere contexten wordt gebruikt. Begripsafbakening moet hier leiden tot een definitie die toepasbaar is in een juridische context, meer in het bijzonder gericht op de werknemer die arbeidsongeschikt is wegens ziekte of gebrek en voor wie een loondoorbetalingsplicht bestaat.

Het begrip re-integratie wordt niet altijd eenduidig gehanteerd. Volgens Van Dale betekent re-integratie ‘het weer deelnemen of laten deelnemen aan het maatschappelijke leven, met name de terugkeer van zieke of ontslagen werknemers in het arbeidsproces’. ‘Weer’ veronderstelt dat een persoon eerder al deelnam, dus herstel van een situatie die voorheen al bestond. Kern van deze omschrijving is de terugkeer van de werknemer in het arbeidsproces. Om te komen tot een rechtswetenschappelijke definitie moet worden gekeken naar het gebruik van die notie binnen het rechtssysteem zelf.1 Het ligt voor de hand te kijken naar dát deel van het rechtsstelsel dat zich bezig houdt met werken en niet-werken: het arbeidsrecht en het socialezekerheidsrecht. Welke elementen van re-integratie worden genoemd in dit deel van de rechtsorde?