5.5.7.1 Inleiding

282. In de vorige paragraaf bleek dat een eigenlijke achterstelling op verschillende manieren kan worden beperkt. Daarbij zijn ook beperkingen van de achterstelling in de tijd aan bod gekomen, maar alleen die beperkingen die direct bij het ontstaan van de achterstelling daarin zijn opgenomen. Dit roept de vraag op of, en in hoeverre, het mogelijk is een eenmaal bestaande achterstelling te beëindigen als daar bij het aangaan van die achterstelling niets over is bepaald. Die vraag staat in deze paragraaf centraal.

De beëindiging van de eigenlijke achterstelling hangt dan nauw samen met de het einde van de overeenkomst van achterstelling waar die in is opgenomen. Overeenkomsten kunnen op verschillende manieren ophouden te bestaan.

De meeste overeenkomsten worden uitgevoerd. Door nakoming van de achtergestelde vordering gaat die teniet en de achterstelling dus ook. Dit komt hier verder niet aan de orde.

Andere overeenkomsten worden vernietigd. Die vernietiging heeft terugwerkende kracht.1 Dat levert geen bijzondere problemen op bij een overeenkomst van achterstelling. De betreffende vordering is dan achteraf gezien nooit achtergesteld geweest.

Dit ligt ingewikkelder bij ontbinding van de achterstellingsovereenkomst of beëindiging daarvan met instemming van de partijen daarbij. Dan heeft de betreffende overeenkomst wel bestaan en zijn gevolgen gehad, maar komen die ten einde. Dit roept enige vragen op.