2.3.3 Stimulansen aan de aanbodzijde in de Verenigde Staten

Als primaire stimulans voor de staten om hun vennootschapsrecht aantrekkelijk te maken, worden over het algemeen genoemd de belastinginkomsten verkregen door de (her)incorporaties.1 De inkomsten door (her)incorporaties worden onder andere gegenereerd door het heffen van belastingen op de oprichting van vennootschappen (incorporation fees) en door periodieke belastingen die vennootschappen moeten betalen om actief te mogen zijn in de desbetreffende staat (franchise tax). In de staat Delaware was bijvoorbeeld de opbrengst van de corporate franchise tax van kapitaalvennootschappen in het jaar 2008 566,3 miljoen dollar.2 Dit is een substantieel deel van de totale staatsinkomsten van 3.356,7 miljoen dollar.3 De inkomsten verkregen uit registratie en franchise tax betaald door kleine besloten vennootschappen zijn lager dan die van de grote beursvennootschappen. In Delaware is de opbrengst van de belangrijkste personenvennootschappen in vier jaar tijd echter meer dan verdubbeld van 51 miljoen dollar in 2004 naar 107,6 miljoen dollar in 2008. Niet alleen de hoogte van de belastingtarieven heeft hieraan bijgedragen, ook de toename van het aantal registraties heeft deze verdubbeling veroorzaakt. Als tweede grote drijver achter de concurrentie tussen staten op het gebied van vennootschapsrecht wordt gewezen naar de advocaten die als belangengroep druk uitoefenen op de staten om hun wetgeving aan te passen.4 Een toename van vennootschappen die worden beheerst door het recht waarover de advocaten adviseren, zorgt voor direct en indirect hogere inkomsten voor de staat. Direct door de belastingbetalingen door de vennootschappen en indirect door belastingheffing op het inkomen, verdiend door de (extra) juridische dienstverlening.5 Tevens kan het zorgen voor extra werkgelegenheid. Daarnaast hebben staten baat bij het van toepassing zijn van hun recht omdat zij hierdoor bepaalde groepen die in relatie tot een vennootschap staan, kunnen beschermen.