1.5 Terminologie

Voor een goed begrip van de trust en de werking hiervan is allereerst geopteerd om in dit onderzoek enkel het Engelse recht als uitgangspunt te nemen. De reden hiervoor is dat – hoewel nagenoeg ieder land met een ‘common law’ rechtsstelsel de trustfiguur kent – de trust zijn oorsprong vindt in het Engelse recht en dit vormt derhalve de basis voor het trustrecht in andere ‘common law’ landen.1 Het Engelse recht zal in dit onderzoek echter met de term ‘Anglo-Amerikaans recht’ worden aangeduid. Hieraan ligt ten grondslag het gegeven dat – zoals in het vorenstaande reeds is gemeld – de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk de internationale financiële centra domineren. Daarnaast wordt de trust in de Nederlandse rechtsliteratuur veelvuldig aangeduid als de ‘Anglo-Amerikaanse trust’.2

Ten tweede worden in dit onderzoek – tenzij anders is aangegeven – Engelse termen die in het Engelse (trust)recht worden gehanteerd, vermeden ter voorkoming van verwarring en verkeerde interpretatie hiervan in het Curaçaose en het Nederlandse recht. Een uitzondering hierop vormen de termen die in het Engelse recht worden gebezigd waarbij de hantering van een functionele term zou leiden tot de teloorgang van de bijzondere betekenis of termen die afwisselend in het Engels en in het Nederlands worden gehanteerd vanwege hun unieke betekenis en herkenbaarheid. Men denke hierbij onder andere aan de termen ‘power’, ‘declaration of trust’, ‘remedies’ en ‘breach of trust’.

Tot slot zal in het kader van de beschrijving van de trust de term ‘eigendom’ veelvuldig worden gehanteerd. De term ‘eigendom’ heeft in casu een bredere betekenis dan hetgeen is bepaald in art. 5:1 BWC/BW en verwijst – tenzij anders is aangegeven – naar zowel eigendom van zaken als bedoeld in art. 5:1 BWC/BW, als de gerechtigdheid tot vermogensrechten als bedoeld in art. 3:6 BWC/BW.