7.3.6.0 Introductie

Onder de tot 1 januari 1997 geldende aanmerkelijkbelangregeling werd algemeen aangenomen dat erfopvolging geen vervreemding inhield. Dit gold in beginsel evenzeer voor het legaat. Blijkens HR 19 maart 1969, BNB 1969/113 was dit slechts anders in geval van een legaat van aanmerkelijkbelangaandelen ten behoeve van een rechtspersoon tegen inbreng van de waarde van de gelegateerde aandelen in de nalatenschap. In HR 29 juni 1977, BNB 1977/199 werd echter een erfstelling van de gehele nalatenschap ten behoeve van een stichting niet als een vervreemding door de erflater aangemerkt. Ook overgangen krachtens huwelijksvermogensrecht werden tot 1 januari 1997 niet als een vervreemding in de zin van art. 39 eerste lid, (oud) Wet IB aangemerkt. Dit besliste de Hoge Raad nadrukkelijk in zijn arrest van 20 juni 1963, BNB 1963/313 in een situatie van boedelmenging bij huwelijk.