Open normen in het huurrecht
Einde inhoudsopgave
Open normen in het huurrecht (R&P nr. VG11) 2019/2.2.2:2.2.2 Benadering vanuit verantwoordelijkheidsoptiek
Open normen in het huurrecht (R&P nr. VG11) 2019/2.2.2
2.2.2 Benadering vanuit verantwoordelijkheidsoptiek
Documentgegevens:
J.Ph. van Lochem, datum 01-10-2019
- Datum
01-10-2019
- Auteur
J.Ph. van Lochem
- JCDI
JCDI:ADS497415:1
- Vakgebied(en)
Huurrecht / Algemeen
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Enequist vergeleek het Zweedse en het Nederlandse rechtssysteem en stelde daarbij vast dat de nadere regelgeving in Zweden vooral een verantwoordelijkheid van de decentrale overheden is, terwijl in ons land de private organisaties (op het terrein van de gezondheidszorg) die verantwoordelijkheid hebben (Enequist 2015).
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Naast deze tekstuele optiek kunnen open normen ook worden gedefinieerd vanuit een verantwoordelijkheidsoptiek. Er is immers sprake van een overdracht van (nadere) regelgevende bevoegdheid van de wetgever naar andere actoren. Vaak wordt daarbij als eerste gedacht aan de rechter, zeker op privaatrechtelijk terrein. In werkelijkheid zijn er tal van publieke en private organen die de (nadere) regelgevende bevoegdheid op zich kunnen nemen. Dat is vooral het geval bij een specifieke categorie van open normen, namelijk de zogenoemde doelregelgeving (zijnde regelgeving waarbij het niet gaat om wat men moet doen, maar wat men moet bereiken). Enequist laat zien dat de eigen aard van het rechtssysteem bepalend is voor het antwoord op de vraag welke actoren de verantwoordelijkheid tot nadere normering op zich nemen.1