9.5.7.1 Inleiding

Het is voor de gelaedeerde van een mededingingsinbreuk vaak moeilijk de bewijsvoering rond te krijgen. De bewijslast en daarmee het bewijsrisico bij de toepassing van het Europees en Nederlands mededingingsrecht in de nationale context ligt bij de eiser. Mededingingsrechtelijke claims liften bijna altijd mee op een beslissing van een mededingingsautoriteit of 'regulator'. Het betreft meestal een besluit van de NMa of de Commissie waarin wordt vastgesteld dat het mededingingsrecht is geschonden. Het meeliften van civiele schadevorderingen op besluiten van de NMa of de Commissie is te verklaren vanwege het feit dat het zonder besluit van een mededingingsautoriteit waarin uitdrukkelijk staat dat er sprake is van een schending van het mededingingsrecht — veel moeilijker is om een inbreuk op het mededingingsrecht te bewijzen.

Is in een civiele procedure de mededingingsinbreuk reeds bewezen met een besluit van een mededingingsautoriteit waarin staat dat er sprake is van schending van het mededingingsrecht? Aan deze vraag gaat de vraag vooraf of de civiele rechter voor wat betreft de relevante feiten en de toepassing van het recht 'gebonden' is aan het besluit van de NMa, de Commissie of een buitenlandse mededingingsautoriteit.