9.5 Transnationaal ‘hybride werken’ binnen de EU

Vanuit Europees integratieperspectief zou het aantrekkelijk zijn om transnationale vormen van telewerken te promoten met het oog op de realisatie van een ‘genuine European labour market’.1 Ruime mogelijkheden om (deels) vanuit huis te werken, verlagen immers de drempel om een baan te accepteren bij een werkgever in een andere lidstaat. Telewerken maakt ook ‘long-distance’ werken vanuit verder gelegen streken (met wellicht een hoge werkloosheid) mogelijk zonder te hoeven verhuizen. Dit toekomstperspectief is door de restricties om te reizen in verband met de COVID-19-pandemie een stuk dichterbij gekomen. Er bleken echter tijdelijke (bilaterale) regelingen nodig om ingrijpende gevolgen te voorkomen voor met name de socialezekerheidspositie van grenswerkers.2 Om welke potentiële gevolgen gaat het hier en wat betekent dit voor werkgevers en lidstaten als er een blijvende situatie van ‘hybride werken’ (deels telewerken, deels op locatie bij de werkgever) zou worden geïnstitutionaliseerd? Dit kan geïllustreerd worden met een voorbeeld in een Europese grensregio.3