10.3.10 De EEX-Vo en de niet-contractuele verbintenis bij afgebroken onderhandelingen

Los van de vraag naar het toepasselijke recht rijst ook bij gevallen van aansprakelijkheid wegens afgebroken onderhandelingen die geen contractuele grondslag heeft, de vraag naar de eventueel alternatief bevoegde rechter. Ook dit is bepaald geen eenvoudige discussie. Wat bijv. te denken van het geval dat partijen hebben afgesproken dat de onderhandelingen exclusief in Zürich worden gevoerd en dat één van de bij de onderhandelingen betrokken partijen, die gevestigd is in Diisseldorf, haar wederpartij, die gevestigd is in Amsterdam, per e-mail vanuit New York laat weten de onderhandelingen af te breken? Geldt als de plaats waar de onrechtmatige daad heeft plaatsgevonden dan Zürich omdat partijen hebben afgesproken dat de onderhandelingen exclusief dáár zouden worden gevoerd en de partij die de onderhandelingen heeft afgebroken, weigert naar Zürich te komen? Of is de onrechtmatige daad in Düsseldorf gepleegd, omdat de partij die de onderhandelingen afbreekt daar haar zetel heeft en het besluit tot het niet langer voortzetten van de onderhandelingen een vertegenwoordigingshandeling betreft waaraan een directiebesluit ten grondslag ligt en het directiebesluit genomen is door de in Düsseldorf zetelende directie? Of moet men toevlucht nemen tot de ontvangstof verzendtheorie met betrekking tot het bericht waarbij aan de wederpartij te kennen is gegeven dat de onderhandelingen worden afgebroken? Via de verzendtheorie zou men dan op New York uitkomen als plaats waar de onrechtmatige daad wordt gepleegd en bij de ontvangsttheorie op Amsterdam.