6.2.5 Conclusie stap 1

Een lezing van de sinds de Dakterras-uitspraak gewezen jurisprudentie en rechtspraak van daarvoor leert dat een beroep op het vertrouwensbeginsel vaak strandt bij stap 1. Een welbewuste standpuntbepaling over de aanwending van bevoegdheden is voor een belanghebbende nog altijd lastig aan te tonen. Veelal gaat het mis omdat het bestuursorgaan uitlegt wat het met de uitlating heeft bedoeld, en die uitleg vervolgens door de bestuursrechter wordt gevolgd. De spanning tussen de juridische theorie en de fysieke werkelijkheid bestaat kortom nog steeds. Een deel van die spanning kan mijns inziens worden opgelost door meer dan nu het geval is, inlichtingen te erkennen als mogelijke bron van gerechtvaardigd vertrouwen.1