4.2.2 Rechtstreeks toepasselijk...

Europese subsidieverordeningen zijn op grond van artikel 288 VWEU verbindend in á hun onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in de lidstaten.1 Op grond hiervan is, anders dan bij richtlijnen, omzetting in nationaal recht niet nodig, sterker nog, dit is zelfs niet toegestaan.2 Deze rechtstreekse toepasselijkheid geldt zowel indien een bepaling uit een Europese verordening ten gunste als ten laste van de rechtssubjecten wordt toegepast.3 De lidstaten kunnen geen besluiten nemen, noch het nemen daarvan door tot regelstelling bevoegde nationale instanties toelaten, door welke besluiten het gemeenschapskarakter van een rechtsregel en zijn rechtsgevolg voor de justitiabelen zou worden verheeld, aldus het Hof van Justitie.4 Als de inhoud van een verordening nog eens in nationale wetgeving zou worden opgenomen, zou dat ten onrechte de suggestie wekken dat de nationale gelding van de bepalingen afhankelijk is van 'nationale incorporatie' van de verordening.5 De wetgeving van de lidstaten kan geen afbreuk doen aan de regels neergelegd in een verordening, zelfs als de nationale wetgeving van een latere datum is.6 Gelet op het vorenstaande, zou een verordening kunnen worden gelijkgesteld met een wettelijke bevoegdheidsgrondslag of zelfs met een nationale wet in materiële zin.7

Op het voormelde omzettingsverbod van verordeningen is een uitzondering te noemen. In het arrest Commissie /Italië heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat de tenuitvoerlegging van de regeling inzake producentengroeperingen in Italië niet kon worden gewaarborgd door de verordening alleen, maar afhing van een combinatie van zowel Europese, nationale als regionale bepalingen.8 In een dergelijk bijzonder geval is het volgens het Hof van Justitie geoorloofd dat regionale wetten omwille van de samenhang van hun bepalingen en van het goed begrip hiervan door degenen tot wie zij zijn gericht, bepaalde elementen uit de verordening overnemen.9 Ook voor deze toegestane omzetting geldt dat het Europese karakter van de overgenomen elementen niet mag verdwijnen.10 Kral geeft de suggestie dat in het desbetreffende nationale recht wordt aangegeven dat sommige bepalingen zijn overgenomen uit een Europese verordening.11 Daarnaast heeft het Hof van Justitie een aantal keer overwogen dat de lidstaten ter uitvoering van een verordening maatregelen mogen vaststellen indien deze de rechtstreekse werking ervan niet verhinderen, het communautaire karakter ervan niet verbergen en, binnen de grenzen van de bepalingen ervan, het gebruik van de bij die verordening toegekende beoordelingsmarge nader aangeven.12