11.3.2.2 Belastend gebruik afgedwongen medewerking onderdeel van globale toetsing

Of het litigieuze bewijs een beslissend dan wel een aanvullend karakter heeft, is niet steeds doorslaggevend.1 Het aandeel dat het van de verdachte verkregen bewijs heeft in zaken waarin het Hof schending van het recht tegen zelfbelasting aanneemt, varieert. Naast zaken waarin de bestraffing volledig of in beslissende mate (‘to a decisive extent’)2 is gebaseerd op de verklaring van de verdachte, neemt het Hof ook schending aan wanneer de bestraffing voor een belangrijk deel (‘a significant part’3) steunt op bewijs dat van de verdachte is afgedwongen of dat bewijs een overheersende rol (‘a predominant role’4) in de bewijsvoering speelt.5 In de zaak Leonid Lazarenko impliceerde de enkele vaststelling dat klagers bekentenis tegenover de autoriteiten, die was gedaan zonder rechtsbijstand van een advocaat en die enige invloed had op zijn veroordeling, dat sprake was van een onherstelbare inbreuk op art. 6.6

Dit verschil in aandeel in de bewijsvoering hangt rechtstreeks samen met de globale benadering. Het bewijsgebruik is een van de (typische) omstandigheden die het Hof binnen de globale benadering meeweegt bij de vaststelling of sprake is van een schending.7