4.6.4.1 Bruto- of nettocompartimentering?

Van Brunschot stelt in zijn noot bij BNB 1986/160 de vraag wat rechtens is indien de bedoelde waardeontwikkeling groter zou zijn dan de transactiewinst. Feitelijk wordt hiermee de vraag gesteld of bij de bosbouwvrijstelling sprake is van bruto- of nettocompartimentering.

Zoals we hiervoor hebben gezien is deze problematiek ook aan de orde gekomen bij de deelnemingsvrijstelling en de landbouwvrijstelling. Bij de deelnemingsvrijstelling wordt uitgegaan van brutocompartimentering en kan de vrijstelling groter zijn dan de transactiewinst. Bij de landbouwvrijstelling is sprake van nettocompartimentering en is dit niet het geval. Deze verschillende behandeling is het gevolg van de omstandigheid dat de deelnemingsvrijstelling de brutovoordelen vrijstelt en de landbouwvrijstelling de nettovoordelen. De bosbouwvrijstelling toont veel gelijkenis met de landbouwvrijstelling. Ook bij de bosbouwvrijstelling gaat het om een nettovrijstelling. Toch zijn er ook wezenlijke verschillen. De landbouwvrijstelling is namelijk beperkter dan de vrijstelling voor het bosbedrijf, omdat bij de bosbouwvrijstelling alle voordelen van het bosbedrijf buiten de belastingheffing blijven en bij de landbouwvrijstelling slechts de waardeverandering van de landbouwgrond is vrijgesteld. Daarnaast geldt voor de bosbouwvrijstelling een wettelijke compartimentering. Op het moment van de sfeerovergang vindt er een verplichte herwaardering plaats en dienen de waardemutaties tot de winst te worden gerekend. Hierdoor is sprake van wettelijke brutocompartimentering ten aanzien van waardemutaties. Als de waardeontwikkeling echter groter is dan de transactiewinst, dan moet mijns inziens wel worden uitgegaan van nettocompartimentering, conform BNB 2012/181.