5.3.3.3.d Uitstel van betaling betrekking hebbend op 17% ondernemingsvermogen

Tot nu toe is nog niet specifiek aandacht besteed aan de faciliteiten die uitstel van betaling bieden. Hiertoe moet een onderscheid worden gemaakt tussen art. 25, twaalfde lid en art. 25, dertiende lid, IW 1990. De eerste is hier aan de orde. Deze faciliteit geldt voor verkrijgers van ondernemingsvermogen en is van toepassing op de resterende 17% aan ondernemingsvermogen. Het uitstel wordt op verzoek verleend voor een periode van tien jaren1 en is rentedragend. Naar mijn mening geldt voor deze faciliteit dat sprake is van een objectieve en redelijke rechtvaardiging voor de verschillende behandeling van verkrijgers van ondernemingsvermogen en verkrijgers van niet-ondernemingsvermogen.2 Hiermee doel ik in algemene zin op het verlenen van uitstel van betaling ter zake van de verkrijging van ondernemingsvermogen en dus niet specifiek op het hiervoor genoemde percentage van 17. Het verlenen van een invorderingsfaciliteit, mits op verzoek, om liquiditeitsproblemen te voorkomen, is naar mijn mening een juist middel. Zeker nu invorderingsrente verschuldigd is gedurende de periode van het uitstel. Dat remt onbedoeld gebruik af.3^, 4De belastingplichtige verkeert dan wel in een betere positie dan een verkrijger van ander vermogen waarvoor geen uitstel wordt verleend, maar deze keuze acht ik proportioneel.