4.6.5 Elida Gibbs-arrest

Ik wil in dit kader ook nog wijzen op de vreemde discrepantie tussen het Kuwait Petroleum-arrest en het Elida Gibbs-arrest. In dit arrest ging het om een fabrikant die zijn producten verkoopt aan detailhandelaren en groothandelaren. Om de verkoop van zijn producten aan de eindverbruiker te bevorderen, hanteert de fabrikant twee systemen, een systeem van kortingbonnen (‘money off’) en een systeem van ‘geld terug’-bonnen (‘cash back’).

Kortingbonnen worden in het kader van een reclamecampagne aan potentiële klanten verstrekt en kunnen door de detailhandelaar worden aangenomen wanneer de klant bij hem een bepaald artikel koopt. De fabrikant heeft dat bepaalde artikel tegen de fabrieksprijs aan de detailhandelaar of aan een groothandelaar verkocht. De detailhandelaar die bij verkoop van dat artikel aan de klant de bon aanneemt en bij de fabrikant inlevert, ontvangt van de fabrikant het op de bon aangegeven bedrag.

Een op de verpakking van een bepaald artikel gedrukte ’geld terug’-bon levert aan de klant die het artikel bij een detailhandelaar koopt, het bewijs van aankoop van dat artikel. Deze klant, die ook aan de andere op de bon vermelde voorwaarden voldoet, heeft het recht de bon voor het aangegeven bedrag bij de fabrikant in te wisselen.

Het Hof van Justitie EU beslist dat in beide gevallen (van kortingbonnen en van ‘geld terug’-bonnen) de maatstaf van heffing bij de fabrikant gelijk is aan de verkoopprijs van de fabrikant, minus het op de bon aangegeven en vergoede bedrag. Dit is ook het geval wanneer de fabrikant de goederen eerst aan een groothandelaar heeft geleverd in plaats van rechtstreeks aan een detailhandelaar.

De uitkomst van dit alles is dus dat in het geval dat een fabrikant of groothandelaar aan eindverbruikers geschenkartikelen verstrekt, btw drukt op de detailhandelprijs van het geleverde goed of de verrichte dienst plus de voor de geschenkartikelen gedane uitgaven, terwijl in het geval van een fabrikant of groothandelaar die aan eindverbruikers geld uitbetaalt, btw drukt op de detailhandelprijs van het geleverde goed of verrichte dienst minus de uitbetaalde korting. Ik vind dit een moeilijk te begrijpen onderscheid. Het is dan ook daarom dat ik ervoor pleit om de verstrekking van geschenkartikelen bij de aanschaf van goederen en diensten door eindverbruikers (al dan niet na inlevering van zegels of bonnen) als een korting in natura te behandelen.

Andere, recente arresten die voor de hier aan de orde zijnde kwestie van belang zijn, zijn het Danfoss en AstraZeneca-arrest1 en het VNLTO-arrest.2