3.14.2 Uitbreiding van aansprakelijkheid

Vennoten van de Amerikaanse en de Britse LLP's kunnen in de vennootschapsovereenkomst beperkingen stellen aan de beperkte aansprakelijkheid.1 Onderscheid kan gemaakt worden tussen de aansprakelijkheden van verschillende vennoten, en tussen wel of geen uitbreiding van aansprakelijkheid voor verschillende verplichtingen. Ook kunnen er afspraken gemaakt zijn over de mogelijkheid tot vrijwaring en het instellen van regresvorderingen, waardoor `onschuldige' vennoten indirect aansprakelijk kunnen zijn voor de fouten van de vennoot die een regresrecht heeft. Vennoten die activiteiten uitoefenen binnen een `risico-sector' of `risico-industrie', waardoor zij eerder worden blootgesteld aan aansprakelijkheid, worden zo gecompenseerd. Verder kunnen vennootschapsovereenkomsten mogelijkheden bevatten tot wijziging van de aangepaste aansprakelijkheid, zodat deze niet van tevoren volledig vastligt. Tussen de Amerikaanse Staten bestaan verschillen met betrekking tot de reikwijdte van de bescherming van de vennoten. Dit heeft te maken met de aansprakelijkheidsvorderingen voortvloeiend uit wanprestatie of uit onrechtmatige daad. Aansprakelijkheid kan ook ontstaan indien de een verzekering verplicht is en de vennoten deze niet hebben afgesloten.

In de Verenigde Staten bestaat in het faillissementsrecht onduidelijkheid over hoe de LLP gekarakteriseerd wordt, als partnership of als corporation. Ondanks de beperkte aansprakelijkheid zijn er sterke argumenten om LLP's als personenvennootschap aan te merken.2 Dit zou betekenen dat indien het vermogen van de LLP niet voldoende is ten tijde van insolventie, de partners hiervoor op eenzelfde wijze aansprakelijk zijn als onder niet-insolventierecht.3 Hierdoor zouden vennoten ook in de situatie van insolventie gehouden kunnen zijn om in privé bij te dragen aan de verliezen van de vennootschap. In het Verenigd Koninkrijk kunnen de vennoten van de LLP onderling of met de vennootschap overeenkomen dat zij onder bepaalde omstandigheden dienen bij te dragen aan de activa van de vennootschap zodat de schulden en liquidatiekosten betaald kunnen worden. De verplichting om de overeengekomen bijdrage te voldoen is opgenomen in section 74 van de Insolvency Act 1986 401 ontstaat alleen bij insolventie. De aansprakelijkheid kan niet verder reiken dan het overeengekomen bedrag. Schuldeisers zullen echter over het algemeen niet op de hoogte zijn van deze afspraken, aangezien de vennootschapsovereenkomst geen openbaar document is. De bescherming van section 74 van de Insolvency Act 1986 is dan ook meer gelegen in de prikkel tot zorgvuldig gedrag van de vennoten dan dat het dient als (extra) informatiemiddel, dat schuldeisers kunnen gebruiken bij de invulling van hun relatie met de vennootschap of de beslissing om zaken te doen met de vennootschap.