2.5.8 Medewerkingsplicht, vrijwaringsplicht en mededelingsplicht

In de Duitse rechtspraak zijn zogenaamde medewerkingsplichten ontwikkeld uit § 426 I BGB. Dit zijn verplichtingen die hoofdelijke schuldenaren onderling kunnen hebben, naast de plicht om bij te dragen in de schuld.1 Te denken valt aan het leegruimen van een gezamenlijk gehuurde woning na het tenietgaan van de huurovereenkomst.2 Of het meewerken aan bewijsverzameling in het kader van een proces tegen de schuldeiser.3 Andere vaak voorkomende medewerkingsplichten zijn: de Freistellungsanspruch (vrijwaringsplicht)4 die eist dat schuldenaren hun nakoming aan de debiteur correct afhandelen en de Interessenwahrungspflicht (mededelingsplicht)5, op grond waarvan de presterende schuldenaar zijn medeschuldenaren moet verwittigen van de delging van de schuld om onverschuldigde betaling te voorkomen. Medewerkingsplichten komen vaak tot stand bij een contractueel regresrecht en zijn gebaseerd op de overeengekomen rechtsverhouding tussen partijen. De vraag is of medewerkingsplichten mogelijk zijn zonder dat er sprake is van een bijzondere onderlinge rechtsverhouding. Naar Duits recht is dit mogelijk.6 Mijns inziens kunnen medewerkingsplichten ook ontstaan naar Nederlands recht. Onderstaand volgt een uitwerking van de vrijwaringsplicht en de mededelingsplicht naar Nederlands recht.