6.6.3 Ommezwaai

In de allerlaatste fase van het parlementaire debat, gedurende de laatste vergaderingen van de Eerste Kamer, kunnen we constateren dat Thieme haar aanvankelijke opvattingen loslaat. Ze erkent dan dat het verbod op het onbedwelmd ritueel slachten wel degelijk een inbreuk vormt op de godsdienstvrijheid. Met andere woorden, ze erkent dat het verdovingsaspect voor gelovigen wel degelijk een expressie kan zijn van godsdienst. Thieme laat hiermee het kwalificatie-argument, namelijk dat rituele slacht ook verdoofd ritueel slachten kan betekenen, varen. Waarom Thieme deze ommezwaai maakt is niet duidelijk. Vervolgens zet ze volledig in op het argument dat de afweging van het belang van de bescherming van het doelcriterium van artikel 9 lid 2 EVRM de goede zeden (hieronder schaart zij dierenwelzijn) zwaarder moet wegen dan de godsdienstvrijheid van joden en moslims.1 Dit argument is in het bestek van dit onderzoek echter minder relevant aangezien het geen betrekking heeft op het begrip godsdienst. Overigens kon ze ook met dit argument de Eerste Kamer niet overtuigen.