Wilsdelegatie in het erfrecht
Einde inhoudsopgave
Wilsdelegatie in het erfrecht (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel Recht) 2014/6.6.2.1:III.6.6.2.1 Inleidend
Wilsdelegatie in het erfrecht (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel Recht) 2014/6.6.2.1
III.6.6.2.1 Inleidend
Documentgegevens:
mr. N.V.C.E. Bauduin, datum 09-09-2014
- Datum
09-09-2014
- Auteur
mr. N.V.C.E. Bauduin
- JCDI
JCDI:ADS623688:1
- Vakgebied(en)
Erfrecht (V)
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Kamerstukken II 1992/93, 17141, 12, p. 39 (MvA II), Parl. Gesch. Inv. p. 1771.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Volgens de minister mag de erflater zijn uiterste wilsbeschikking niet afhankelijk stellen van andermans willekeur.1 Het afhankelijk stellen van een uiterste wilsbeschikking van andermans willekeur kan op twee manieren plaatshebben:
Ten aanzien van de inhoud van de uiterste wilsbeschikking (zie deel II van dit onderzoek). Een uiterste wilsbeschikking kan in voldoende mate door erflater zijn bepaald en zodoende voldoen aan het bepaaldheidsvereiste, zij is bijvoorbeeld bepaalbaar, terwijl er toch sprake kan zijn van willekeurig handelen door een derde met betrekking tot het nader bepalen van de inhoud.
Ten aanzien van de werking van de uiterste wilsbeschikking. Een uiterste wilsbeschikking kan zelfs geheel door erflater zijn bepaald en dus voldoen aan het bepaaldheidsvereiste, maar haar werking kan dan toch afhankelijk worden gemaakt van andermans wil (zie de paragrafen 6.3 en 6.5). Dit mag, gelet op de woorden van de minister, niet leiden tot willekeur.
Hierna licht ik deze beide wijze waarop willekeur een rol zou kunnen spelen nader toe.