VI.3.5.c Tussenkomst en overige incidenten

In 2006 stelde broer Geert bij wijze van incident een provisionele vordering in teneinde jaarstukken te verschaffen. De bedoeling van de incidentele vordering ontging de OK. De grieven van broer Geert waren gericht tegen de in zijn ogen te lage prijs die hij voor zijn aandelen kreeg. De voorziening was ingesteld voor het geval de OK geen nieuwe deskundige zou benoemen en de door de rechtbank vastgestelde waarde zou accorderen. Dit was op dit moment nog niet aan de orde, aldus de OK, dus toewijzing was ook nog niet aan de orde. Waarom de gevorderde voorziening 'provisioneel' zou zijn, ontging haar eveneens volledig.3

Ruim een jaar later was het weer raak. Ditmaal tekenden de broers Wim en Hennie in een incident verzet aan tegen de eiswijziging in hoger beroep van broer Geert. De broers vonden dat het geding onredelijke vertraging opliep. Deze vordering deelde het lot van de vorige incidentele vordering en werd afgewezen door (slechts) de voorzitter van de OK, ook al plaatste hij een vraagteken bij de noodzaak van de eiswijziging. In casu betekende een en ander een vertraging in een 'toch al zeer langdurige procedure', maar van strijd met een goede procesorde als bedoeld in art. 130 lid 1 Rv was geen sprake. Hij gaf broers Wim en Hennie de gelegenheid verweer te voeren, maar sloot in verband met die lange duur — verder schriftelijk debat ter rolle uit.4