8.5.1 De rechtszaak over het ESM-verdrag

De PVV-fracties in de Tweede en de Eerste Kamer spanden zich onvermoeibaar en met veel media-aandacht in om de behandeling van de voormelde wetsvoorstellen tegen te houden. Zij wilden dat die voorstellen pas na de, op dat moment al geplande, verkiezingen van 12 september 2012 op de agenda zouden komen. Om dit doel te bereiken toonde de PVV zich van haar meest creatieve kant. Zo werd op verzoek van die partij in aanloop naar de daadwerkelijke behandeling diverse keren hoofdelijk gestemd, bijvoorbeeld om debatten uit te stellen.1 Ook verzocht de PVV tevergeefs om een behandeling in verenigde vergadering, de uitzonderlijke gezamenlijke bijeenkomst van de Tweede en de Eerste Kamer. Verder vroeg de PVV in de Eerste Kamer vele uren spreektijd aan.2 Tevens spanden (toenmalig) PVV-Tweede Kamerleden Wilders en Bontes (hierna: Wilders) een kort geding aan tegen de Staat der Nederlanden, waar ik hieronder nader op inga.3 Ik behandel achtereenvolgens de bezwaren van Wilders tegen (behandeling van) het ESM-verdrag, de uitspraak van de voorzieningenrechter en de kritiek die daarop is geuit.