5.6.1 Inleiding

Art. 3:119 lid 5 Wft: “Voor de toepassing van dit artikel wordt onder polishouder verstaan de verzekeringnemer of zijn rechtsopvolger, doch indien een uitkering uit de verzekering opeisbaar is, de tot de uitkering gerechtigde. In het geval van overdracht door een levensverzekeraar wordt, indien de verzekeringnemer bij een uitvoeringsovereenkomst als bedoeld in artikel 1 van de Pensioenwet met een verzekeraar ontbreekt, onder polishouder verstaan degene die wegens het verbreken van de band met de onderneming van zijn werkgever een premievrije aanspraak op uitkeringen heeft verkregen. In afwijking van de eerste en tweede volzin wordt ingeval van een collectieve levensverzekering voor de toepassing van het tweede lid het aantal verzekerden in aanmerking genomen.”

Art. 2:316 lid 2 BW: “Tot een maand nadat alle te fuseren rechtspersonen de nederlegging of openbaarmaking van het voorstel tot fusie hebben aangekondigd kan iedere schuldeiser door het indienen van een verzoek bij de rechtbank tegen het voorstel tot fusie in verzet komen met vermelding van de waarborg die wordt verlangd. De rechtbank wijst het verzoek af, indien de verzoeker niet aannemelijk heeft gemaakt dat de vermogenstoestand van de verkrijgende rechtspersoon na de fusie minder waarborg zal bieden dat de vordering zal worden voldaan, en dat van de rechtspersoon niet voldoende waarborgen zijn verkregen.” Art. 2:316 BW bevat geen artikellid met een definitie van “schuldeiser” specifiek voor deze verzetregeling.

Art. 2:334l lid 1 BW: “Tot een maand nadat alle partijen bij de splitsing de nederlegging of openbaarmaking van het voorstel tot splitsing hebben aangekondigd kan iedere wederpartij bij een rechtsverhouding van zulk een partij door een verzoekschrift aan de rechtbank tegen het voorstel tot splitsing in verzet komen op grond dat het voorstel ten aanzien van zijn rechtsverhouding strijdt met artikel 334j of dat een krachtens artikel 334k verlangde waarborg niet is gegeven. In het laatste geval vermeldt het verzoekschrift de waarborg die wordt verlangd. De rechtbank wijst het verzoek af, indien de verzoeker niet aannemelijk heeft gemaakt dat de vermogenstoestand van de verkrijgende rechtspersoon na de splitsing minder waarborg zal bieden dat de vordering zal worden voldaan, en dat van de rechtspersoon niet voldoende waarborgen zijn verkregen.” Art. 2:334l lid 1 BW heeft het er weliswaar over dat iedere wederpartij bij een rechtsverhouding in verzet kan komen, maar dat heeft als achtergrond dat er zowel een recht van verzet is op grond dat het voorstel tot splitsing ten aanzien van een rechtsverhouding strijdt met art. 2:334j BW als dat een krachtens art. 2:334k BW door een schuldeiser verlangde waarborg niet is gegeven. Voor wat betreft art. 2:334l juncto 2:334k BW gaat het om een recht van verzet voor iedere schuldeiser. Art. 2:334k BW kent namelijk alleen aan een “schuldeiser” het recht toe om te verlangen dat zekerheid wordt gesteld of hem een andere waarborg wordt gegeven voor de voldoening van zijn vordering. Art. 2:334l BW en art. 2:334k BW bevatten ook geen artikellid met een definitie van “schuldeiser”.

Art. 2:316 lid 4 BW. Idem bij juridische splitsing op grond van art. 2:334l lid 3 BW.