5.3.2.1 Standaard getuigenverhoor

Het standaard getuigenverhoor, ook wel aangeduid als het generiek getuigenverhoor, betreft een gestandaardiseerde wijze van verhoren en is gericht op het zoveel mogelijk achterwege laten van elke vorm van beïnvloeding. Het standaard getuigenverhoor vangt aan met een kennismaking en het informeren van de getuige over doel en het verloop van het verhoor. Daarbij wordt tevens aandacht besteed aan de betekenis van het zijn van getuige en aan de rol die getuigenverklaringen plegen te vervullen in het strafproces. Het inhoudelijke deel begint met de uitnodiging aan de getuige om zijn verhaal vanuit zijn perspectief te vertellen. Dit wordt ook wel de free recall genoemd en is gericht op het verkrijgen van een spontaan verhaal, vrij van input van de verhoorder. De getuige wordt daarbij geïnstrueerd om alles te vertellen, ook details die hem niet direct relevant lijken. Daarbij wordt getracht de getuige zo min mogelijk te onderbreken terwijl hij zijn verhaal doet. Pas nadat de getuige zijn eigen verhaal heeft afgerond, worden meer gerichte vragen gesteld. Deze vragen hebben een open karakter en zijn gericht op een verheldering van hetgeen de getuige zelf al naar voren heeft gebracht. Onderwerpen die niet door de getuige zelf zijn ingebracht, worden door de verhoorder pas aan het einde van het verhoor aangekaart om beïnvloeding van de getuige zoveel mogelijk te voorkomen. In het verhoor wordt uitdrukkelijk doorgevraagd op de waarnemingsomstandigheden en de informatie die de getuige mogelijk van een ander heeft verkregen, om ‘vertekeningen’ te ontdekken dan wel te corrigeren. De verhoorder tracht een goede verstandhouding met de getuige op te bouwen opdat de getuige zich vrij voelt om zijn verhaal te doen.1