3.2.1.3 Terminologie en vormgeving van de aanwijzingssystematiek van klachtdelicten

De wetgever heeft bepaald dat in Boek II van het Wetboek van Strafrecht de strafbare feiten worden aangewezen die hebben te gelden als klachtdelict. De wetgever heeft daarbij niet aangeduid op welke wijze dit moet geschieden. Een analyse van de verschillende klachtdelicten leert dat het klachtvereiste niet steeds op dezelfde wijze is toegevoegd. Dit leidt tot de vraag of (steeds) een aanleiding heeft bestaan om te kiezen voor een uiteenlopende vormgeving of woordkeuze en of dit gevolgen heeft voor de toepassing van het klachtvereiste bij de verschillende strafbepalingen. Tevens verdienen de schakelbepalingen aandacht waarvan de wetgever veelvuldig gebruik heeft gemaakt bij het aanwijzen van klachtdelicten.