3.6.5 Aangescherpte uitgangspunten en tegenstrijdige uitvoering

Bij de herziening per 1 januari 2008 zijn de uitgangspunten uiteengezet in welke gevallen een uitzondering op de hoofdregel zou moeten worden opgenomen in een wettelijke regeling, in de ministeriële regeling of zou moeten worden bereikt door middel van een ontheffing op grond van art. 67, derde lid, AWR. Gedurende de parlementaire behandeling zijn deze uitgangspunten aangescherpt, hetgeen niet (volledig) is terug te zien in het huidige beleid. In de memorie van toelichting werd nog geen uitdrukkelijk onderscheid gemaakt tussen opname in een wettelijke- of een ministeriële regeling.1 Gevallen van structurele bekendmaking aan andere bestuursorganen zou middels beide varianten mogelijk zijn. In de nota naar aanleiding van het verslag zijn de uitgangspunten echter aangescherpt:2

De ministeriële regeling is derhalve enerzijds bedoeld voor structurele gegevensverstrekkingen vooruitlopend op de invoering van een wettelijk voorschrift; bij deze tijdelijke opname van een bestuursorgaan in art. 43c Uitv. Reg. AWR 1994 zou er min of meer zicht moeten zijn op een nieuw wettelijk voorschrift c.q. aanpassing van een bestaand wettelijk voorschrift. Feitelijk is hiermee een soort van ‘zachte’ horizonbepaling ingevoerd. Het op 1 januari 2021 in werking getreden art. 43c, eerste lid, onderdeel ad, Uitv. Reg. AWR 1994, dat de informatieverstrekking ten behoeve van de Wet vereenvoudiging beslagvrije voet faciliteert, is dan ook regelrecht in strijd met deze aangescherpte uitgangspunten.3 Anderzijds is de ministeriële regeling bedoeld voor structurele gegevensverstrekkingen aan samenwerkingsverbanden voor de integrale handhaving van overheidsregelingen waarbij de taken van de deelnemende bestuursorganen zijn opgenomen in diverse regelingen. Voorbeelden hiervan zijn de LIEC/RIEC-samenwerking, het FEC en de LSI.4 De Staatssecretaris van Financiën handelt – in zijn hoedanigheid van uitvoerder van de belastingwet – echter afwijkend van deze aangescherpte uitgangspunten. Hierdoor is de verwachting dat de lijst met gegevensverstrekkingen in de ministeriële regeling beperkter zou worden niet uitgekomen. Bij de introductie van art. 43c Uitv. Reg. AWR 1994 schrijft de Staatssecretaris van Financiën in zijn toelichting:5

De Staatssecretaris van Financiën negeert hiermee feitelijk de aanscherping door de wetgever van het uitgangspunt dat structurele of voorziene gegevensverstrekkingen zo veel mogelijk wettelijk moeten worden geregeld. Hij neemt juist als uitgangspunt dat gegevensverstrekking met een structureel karakter, ongeacht of sprake is van een samenwerkingsverband of zicht op een wettelijk voorschrift, opgenomen zouden kunnen worden in de ministeriële regeling.