7.9.6 Tot slot: meer rechtsvergelijking

481. De openheid van de normen en het gebrek aan effectieve Europese waarborgen voor een gestroomlijnde uitleg hiervan, zijn niet de enige factoren die de harmonisatie belemmeren. Andere voor de harmonisatie problematische factoren zijn onder meer de overgangsperiodes uit art. 3 lid 5 richtlijn, de beoordelingsvrijheid waarover de lidstaten beschikken bij de keuze voor een wijze van handhaving, de kunstmatige begrenzing van de reikwijdte van de richtlijn (die bijvoorbeeld niet van toepassing is op B2B-praktijken) en de afscheiding van aanverwante rechtsgebieden (zoals de regels inzake rechtshandeling en overeenkomst).

Dit alles zorgt ervoor, zo luidt mijn hypothese, dat het verbod op `(on)eerlijk& handelspraktijken een naar zijn invulling nationale norm blijft en de maximale harmonisatie van de oneerlijkheidstoets een onhaalbaar streven is. Deze hypothese zal worden getoetst door de interpretatie en toepassing van genoemde normen en begrippen in Nederland, Frankrijk en Engeland na te gaan en met elkaar te vergelijken. Hoewel de richtlijn door haar recente karakter nog maar zelden is toegepast door rechters en toezichthouders, kan het bestaande recht dat aan de werkingssfeer van deze normen raakt of hieronder valt, maar ook het omzettingsproces en de op het nationale recht gerichte juridische literatuur een duidelijke indicatie geven van de uitleg- en toepassingsverschillen.