2.4.7 Slotopmerkingen

Door de wetswijziging in 2005 zijn de artt. 145 en 268 Fw aangepast aan de regeling van het akkoord in de schuldsaneringsregeling.1 Op het punt van gebondenheid aan een gehomologeerd akkoord lopen de akkoordregelingen in faillissement en surseance achter met een akkoord in de schuldsaneringsregeling, nu laatstgenoemde regeling erin voorziet dat ook preferente schuldeisers aan een akkoord raken gebonden. De beide andere akkoordregelingen dienen bij de herziening van de Faillissementswet op dit punt te worden aangepast. Met de verruiming van de gebondenheid van schuldeisers aan een akkoord heeft de wetgever de toepassing van akkoorden willen bevorderen. In dat licht dient de vraag te worden opgeworpen of een akkoord voor alle groepen van schuldeisers bindend zou moeten kunnen zijn. Op deze vraag zal in hoofdstuk 5 nader worden ingegaan. Hier wordt volstaan met de opmerking dat de flexibele regeling van het akkoord in de schuldsaneringsregeling de totstandkoming van akkoorden heeft vergemakkelijkt.