9.5.6.1 Algemeen

Nu deskundigen bij de privaatrechtelijke handhaving van het mededingingsrecht bij de vaststelling van de aansprakelijkheid (op grond van een schending van het mededingingsrecht) en bij het bepalen van de schadeomvang een grote rol kunnen spelen, is de vraag van belang hoe moet worden beoordeeld of de (economisch) deskundige deskundig is. Het aanvechten van een deskundigenbericht van een door de rechter benoemde deskundige of een door partijen gezamenlijk aangevraagd deskundigenbericht is vaak niet eenvoudig nu de lat in de praktijk hoog ligt.1 De Hoge Raad heeft bepaald dat de rechter bij de beantwoording van de vraag of hij de condusies waartoe een deskundige in zijn rapport is gekomen in zijn beslissing zal volgen (r.o. 3.6)

De rechter neemt in de praktijk het oordeel van de deskundige echter vaak over en behoeft zijn beslissing in het algemeen niet uitgebreider te motiveren dan aan te geven dat het oordeel en de conclusies van de deskundige hem overtuigend voorkomen.3 Nu het deskundigenbericht veelal de doorslag geeft voor het uiteindelijk oordeel van de rechter, dient sprake te zijn van een deugdelijk deskundigenadvies opgemaakt door een gekwalificeerde deskundige. Er zijn echter niet altijd voldoende bronnen om te onderzoeken wie een goede deskundige op het desbetreffende expertisegebied is.4 Daar komt bij dat rechters en partijen soms te weinig naar de achtergrond en de ervaring van de deskundige vragen. In dergelijke gevallen kan de rechter te weinig controleren of het deskundigenbericht waarop zijn uitspraak voor een aanzienlijk deel is gebaseerd wel voldoet aan de eisen die daaraan gesteld mogen worden.