3.5 De overeenkomst van opdracht en schade: een analyse van andere bijzondere regelingen

In paragraaf 3.3 heb ik de toepasselijkheid van het slachtoffervriendelijke regime van artikel 7:658 BW en de gevolgen daarvan voor de opdrachtnemer besproken. In paragraaf 3.4 heb ik mij geconcentreerd op de verbintenisrechtelijke regels op het gebied van schade en aansprakelijkheid, waarin niet alleen de situatie is behandeld waarin de opdrachtnemer schade lijdt, maar ook waarin hij schade toebrengt aan de opdrachtgever of een derde. In deze paragraaf bestudeer ik het bijzondere verbintenissenrecht dat (nog) niet van toepassing is op de opdrachtnemer. Ik ben op zoek naar analogieën die de discussie over het beschermingsniveau van de opdrachtnemer in het kader van aansprakelijkheidsvragen verder kunnen brengen. Daarbij beperk ik mij uitsluitend tot de regeling inzake de arbeidsovereenkomst. De reden daarvan hangt onder meer samen met de gelijkschakeling van artikel 7:658 lid 4 BW.1 Wellicht leidt deze gelijkschakeling tot enige kruisbestuiving in die zin dat de bescherming uit andere arbeidsovereenkomstrechtelijke bepalingen op dit gebied doorsijpelt, dan wel kan of moet doorsijpelen naar de overeenkomst van opdracht. Specifiek behandel ik twee leerstukken. Ik kies juist deze twee leerstukken, omdat zij bescherming (kunnen) bieden die de opdrachtnemer momenteel niet lijkt te hebben, terwijl daar mogelijk wel goede argumenten voor bestaan. Het eerste leerstuk is de verzekeringsplicht van de werkgever (artikel 7:611 BW),2 die naar mijn mening onder omstandigheden kan worden doorgetrokken naar de opdrachtgever op grond van de aanvullende werking van de redelijkheid en billijkheid (artikel 6:248 lid 1 BW) (paragraaf 3.5.1). Het tweede leerstuk ziet op de bescherming van de werknemer die bij de uitvoering van zijn werkzaamheden schade aan de werkgever toebrengt (artikel 7:661 BW), welke bepaling zich niet lijkt te lenen voor analoge toepassing, maar waarvoor wel goede redenen lijken te bestaan (paragraaf 3.5.2).