3.2.1.2 Inbreuken op privacy

Inbreuken op het recht op privacy zijn toegelaten, mits deze een formele wettelijke grondslag hebben die herleidbaar en toegankelijk is.1 In zijn dissertatie uit 1982 concludeerde Wisselink dat de belastingwet zich bijna nergens direct bezighield met de bescherming van de persoonlijke levenssfeer bij de vele, vergaande fiscale informatieverplichtingen.2 Geppaart gaf aan dat niet genoeg kon worden gezegd dat het recht op privacy niet nodeloos mag worden aangetast.3 Sjobbema stelt dat het belang van fiscale waarheidsvinding in het algemeen prevaleert boven het belang van privacybescherming.4 Dit neemt niet weg dat, zoals Van Soest betoogde, de inspecteur een afweging dient te maken tussen de privacy en het belang van een materieel juiste belastingheffing. Die afweging zou ertoe kunnen leiden dat de inspecteur er soms ook voor moet kiezen om geen gebruik te maken van zijn bevoegdheden om informatie op te vragen.5 Gegevens die door de inspecteur niet zijn opgevraagd hoeven vervolgens niet met een geheimhoudingsbepaling te worden beschermd.6 Een geheimhoudingsverplichting is een van de middelen om de privacy te beschermen.7 Van Kalmthout betoogt dat het legaliteitsbeginsel en het recht op privacy mede dragend moeten zijn voor de fiscale geheimhoudingsplicht.8 Het waarborgen van de vertrouwelijkheid van aan de Belastingdienst verstrekte gegevens is essentieel voor het kunnen waarborgen van de (bedrijfs)belangen van belastingplichtigen en voor de privacybescherming.9 Hieronder valt ook het handels-, bedrijfs-, nijverheids- of beroepsgeheim of een fabrieks- of handelswerkwijze.10