Introductie

In de vorige paragraaf is HR 23 februari 1955, BNB 1955/158, genoemd als voorbeeld van een geval, waarin de foutenleer niet kan worden toegepast langs de in HR 22 oktober 1952, B. 9293, uitgezette lijnen omdat de redelijkheid zich daartegen verzet. BNB 1955/158 is echter ook een voorbeeld van een geval, waarin bij het foutenherstel betekenis wordt toegekend aan de omstandigheid dat het te verlaten (onjuiste) waarderingsstelsel jarenlang met uitdrukkelijke instemming van de belastingadministratie was toegepast. Omdat dit arrest werd gewezen lang voordat het vertrouwensbeginsel in de belastingrechtspraak tot bloei kwam, moet worden onderzocht op welke wijze thans bij de toepassing van de foutenleer recht wordt gedaan aan bij de belastingplichtige gewekt vertrouwen. Allereerst wordt in paragraaf 11.3.2.1 kort stilgestaan bij enkele achtergronden van het vertrouwensbeginsel1.