9.8.2.b Aansprakelijkheid op grond van de 403-verklaring

Bij de fusie is het vermogen van de moedermaatschappij, waaronder de 403-aansprakelijkheid, onder algemene titel op de verkrijgende rechtspersoon overgegaan.1 De 403-verklaring heeft na de fusie te gelden als verklaring van de verkrijgende rechtspersoon.2 Laatstgenoemde zet de aansprakelijkheid van de moedermaatschappij op grond van deze verklaring voort en is aansprakelijk voor de schulden die voortvloeien en zijn voortgevloeid uit een rechtshandeling van de 403-maatschappij.3 Daaronder vallen ook de schulden die voortvloeien uit een rechtshandeling die de 403-maatschappij verricht na de fusie van de moedermaatschappij en de verkrijgende rechtspersoon.

Beckman, Verbrugh en Van der Kraan wijzen erop dat er na de fusie van de moedermaatschappij en de verkrijgende rechtspersoon doorgaans een groepsband bestaat tussen de verkrijgende rechtspersoon en de 403-maatschappij.4 Door de fusie heeft de verkrijgende rechtspersoon onder meer de aandelen van de moedermaatschappij in de 403-maatschappij overgenomen. Ook de meeste statutaire bevoegdheden en andere zeggenschapsrechten van de moedermaatschappij ten aanzien van de 403-maatschappij zullen op de verkrijgende rechtspersoon zijn overgegaan. Dit is slechts anders als deze bevoegdheden en rechten een hoogstpersoonlijk karakter hadden en specifiek waren toegekend aan de moedermaatschappij.5 Als de moedermaatschappij bijvoorbeeld bestuurder was van de 403-maatschappij heeft de verkrijgende rechtspersoon deze functie niet automatisch overgenomen.6 Hoewel er doorgaans dus een groepsband bestaat tussen de verkrijgende rechtspersoon en de 403-maatschappij, hoeft dit niet altijd het geval te zijn.7

Als er een groepsband bestaat tussen de verkrijgende rechtspersoon en de 403-maatschappij, kan de 403-maatschappij gebruik blijven maken van de jaarrekeningvrijstelling van het groepsregime – mits ook aan de andere voorwaarden hiervoor is voldaan.8