4.5.3 Grenzen subjectief vergoedingsbegrip

Een vastgoedtransactie onder bezwarende titel veronderstelt dat voor de vastgoedtransactie een tegenprestatie ontvangen wordt. Dat de belastingplichtige een vastgoedtransactie tegen een hogere of lagere prijs dan de kostprijs of marktprijs verricht is in de regel niet relevant voor de belastbaarheid.1 Ook is het in de regel niet relevant of partijen van mening zijn dat de vergoeding voor de vastgoedtransactie te hoog of te laag is. Een objectieve of subjectieve gelijkwaardigheid van de vastgoedtransactie en de tegenprestatie (de zogenoemde ‘iustum pretium’2) is dus niet vereist.3 Dit laat onverlet dat ook het subjectieve vergoedingsbegrip in de btw zijn grenzen kent. In de jurisprudentie van het Hof van Justitie en de Hoge Raad zijn er tot op heden drie (onder)grenzen te onderkennen: de verwaarloosbare vergoeding, in wezen geen of een verwaarloosbare vergoeding en een vergoeding voor een deel van de vastgoedtransactie. Deze (onder)grenzen van het subjectieve vergoedingsbegrip komen in de paragrafen 4.5.3.1 tot en met 4.5.3.4 achtereenvolgens aan bod.