3.13 Aanhouden van de behandeling

Alvorens inhoudelijk op de aangevoerde weigeringsgronden in te gaan, kan de aangezochte rechter ingevolge art. 37 EEX-Vo de procedure tot exequaturverlening aanhouden, indien blijkt dat tegen de te erkennen beslissing een gewoon rechtsmiddel is ingesteld. Ook onder het EEX-Verdrag bestond deze mogelijkheid. Uit de literatuur blijkt dat de rechter onder de werking van art. 30 EEX-Verdrag ambtshalve gehouden was om de zaak aan te houden, indien tegen de te erkennen beslissing een gewoon rechtsmiddel in het land van herkomst was ingesteld.1 Deze bepaling is tekstueel onder de verordening ongewijzigd gebleven. De exequaturrechter beslist alleen op basis van de aan hem voorgelegde documenten. Uit het certificaat blijkt niet of tegen de beslissing een rechtsmiddel is ingesteld. Eveneens is het de exequaturrechter onder de verordening niet toegestaan om daarnaar zelfstandig onderzoek te verrichten, noch mag hij met eventuele opmerkingen van andere belanghebbenden dan die van de verzoeker rekening houden. Zodoende kan hij eerst nadat een rechtsmiddel tegen het exequatur door de belanghebbende partij conform art. 43 EEX-Vo is ingesteld, op de hoogte worden gebracht van het rechtsmiddel dat tegen de beslissing in de lidstaat van herkomst is ingesteld. Het zou mijns inziens in strijd zijn met het doel van de verordening - het vrije verkeer van vonnissen verder te vereenvoudigen - om aan de exequaturrechter toe te staan om de beslissing op het verzoek tot exequaturverlening aan te houden, totdat de termijn voor het rechtsmiddel tegen de beslissing in de lidstaat van herkomst is verlopen. Hieraan staat ook art. 41 EEX-Vo in de weg.